Poczet szlachty mazowieskiej
- województwo płockie

Powiat płocki
Parafia w Jamielnicy
Rogozino (R. Kalesz)          Rogoziński    Awdaniec

Spis elektórów  -  "woiewodztwo płockie z powiatami swemi":

Elekcja 1697 r. Stanisław Rogoziński,

Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym A. Pawiński, Źródła dziejowe t. 16 Mazowsze

Źródło: J. Łempicki, Herbarz Mazowiecki, T. I i II.

Pochodzili z Rogozina w powiecie płockim, gdzie na początku XVI wieku dwa działy bezkmiece należały do Jana z przydomkiem Kalesz i Jana z przydomkiem Łysy. Ich działy zaczęto nazywać Rogozinkiem, pierwotna nazwa Rogozino-Kalesz. Byli to prawdopodobnie bracia stryjeczni. Ojcem Jana (Kalesz) Rogozińskiego był Sasin. Imię rzadko spotykane, pochodzące prawdopodobnie od nazwy jednego z pruskich plemion, Sasinów.

Łempicki nie mówi, czy owi Rogozińscy wzięli nazwisko od Rogozina, czy też nazwa wsi utworzona została od nazwiska jej właścicieli, którzy przybyli tu z innych terenów. Inaczej rzecz biorąc pojawia się znowu pytanie, czy Rogozińscy z Rogozina koło Płocka to ta sama rodzina co Rogozińscy z Rogoźna pod Widawą?

Biorąc pod uwagę, że pierwsze informacje o Rogozińskich z Rogozina pochodzą z początku XVI wieku, czyli z tego samego okresu, w którym powstało nazwisko Rogozińskich z Rogoźna pod Widawą, należy przypuszczać, że były to dwie różne rodziny.

Byłby to jednak, tak jak to już twierdziłem w artykule „Rogozińscy w herbarzach”, wielki zbieg okoliczności, aby kilka odrębnych gałęzi Awdańców weszło w posiadanie wsi o nazwie Rogoźno (Rogóźno, Rogozino) i od nich przyjęło to samo nazwisko Rogozińscy.

Zwłaszcza, że rodzin pieczętujących się Awdańcem w ziemi płockiej i na Mazowszu było niewiele, a sam Łępicki uważa Awdaniec, którym pieczętowali się wszyscy Rogozińscy, za herb przeniesiony na teren województwa płockiego z innych dzielnic Polski, przeważnie za pośrednictwem ziemi dobrzyńskiej.

Nieco więcej światła na sprawę mogłoby rzucić wyjaśnienie znaczenia słowa „Kalesz” i tego czy Jan otrzymał przydomek „Kalesz” od nazwy wsi Rogozino-Kalesz, czy też wieś nazwano przydomkiem Jana.

Aby wyjaśnić znaczenie słowa „Kalesz” zwróciłem się o pomoc do internetowych poradni językowych różnych uczelni. Z jednej z nich otrzymałem informację, że w tak specyficznej sprawie powinienem skontaktować się z Zakładem Onomastyki Polskiej Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, co też uczyniłem. Odpowiedż od kierownika Zakładu Onomastyki Polskiej prof. Aleksandry Cieślikowej (otrzymałem w ciągu dwóch godzin, za co Pani Profesor jeszcze raz serdecznie dziękuję. A oto i ona:

Nazwisko Kalesz jest już notowane w Słowniku staropolskich nazw osobowych. Zapis brzmi: Bona Saszyni Calescha (Kalesza) de Parva Rogozino 1497 Matr II 952. Potwierdzenie nazwiska Kalesz znajdujemy też w Słowniku historyczno-geograficznym woj. płockiego: Król Jan Olbracht daje Mikołajowi Samborskiemu dobra Sasina Kaleszy (raczej Kalesza). Nazwisko Kalesz pochodzi od wyrazu kalać, kalić „brudzić, plamić, okrywać hańbą”. Budowa nazwiska Kal + esz. Na podstawie Kal- zbudowanych jest kilkadziesiąt polskich nazwisk. Wyrazu pospolitego kalesz nie ma.

Nazwisko Rogoziński-Kalesz pochodzi od nazwy miejscowości Rogozino-Kalesz (druga część nazwiska traktowana była jako przydomek). Proces był następujący. Nazwę osobową Kalesz dodano do nazwy miejscowości, która z kolei motywowała nazwisko osób stamtąd pochodzących.

Z tej informacji wynika, że Sasin ojciec Jana Rogozińskiego nie nosił jeszcze nazwiska Rogoziński tylko Kalesz. Był właścicielem osady Rogozino (zwanej później Rogozinko). Dla odróżnienia od innych osad Rogozina (było jeszcze Rogozino Średnie) do właściwej nazwy dodano określenie Kalesz i powstało Rogozino-Kalesz. Po Sasinie dziedzicem został jego syn Jan, który od nazwy wsi przyjął nazwisko Rogoziński z przydomkiem Kalesz.

A. Sasin Kalesz (*? †przed 1536)

A.1. Jan (Kalesz) Rogoziński (*? †przed 1564) + Dorota + (a)Katarzyna Nowowiejska

A.1.1. Stanisław Rogoziński (*? †przed 1575 + Agnieszka Nowosiedlecka

A.1.1.1. Florian Rogoziński (*? †przed 1634) + Zofia Cieszewska + Teofila Szymanowska

A.1.1.1.1. Paweł Rogoziński (*? †przed 1658)

A.1.1.1.1.1. Jan Rogoziński

A.1.1.1.1.1.1. Jan Rogoziński

A.1.1.1.1.2. Stanisław Rogoziński + Anna Bombalicka

A.1.1.1.1.3. Piotr Rogoziński

A.1.1.1.1.4. Jakub Rogoziński

A.1.1.1.1.5. Franciszek Rogoziński

A.1.1.1.1.6. Paweł Rogoziński

A.1.1.1.1.a. Marianna Rogozińska

A.1.1.1.1.b. Anna Rogozińska

A.1.1.1.1.c. Katarzyna Rogozińska

A.1.1.1.2. Bartłomiej Rogoziński (*? †przed 1676) + Jadwiga Karwosiecka

A.1.1.1.2.1. Florian Rogoziński (*? †przed 1705)

A.1.1.1.2.1.1. Marcin Rogoziński

A.1.1.1.2.1.1.1. Sebastian Rogoziński + Barbara Męczyńska

A.1.1.1.2.1.1.2. Kazimierz Rogoziński (*? †przed 1725)

A.1.1.1.2.1.1.2.1. Wawrzyniec Rogoziński

A.1.1.1.2.1.a. Katarzyna Rogozińska + Jan Ślepkowski + Kazimierz Święcicki

A.1.1.1.2.2. X. Sebastian Rogoziński

A.1.1.1.2.3. X. Mateusz Rogoziński

A.1.1.1.2.4. Jan Rogoziński (*? †1699) + Marianna Dzierżanowska

A.1.1.1.2.4.1. Wawrzyniec Rogoziński

A.1.1.1.2.4.2. Jan Rogoziński

A.1.1.1.2.4.a. Barbara Rogozińska

A.1.1.1.2.4.b. Anna Rogozińska

A.1.1.1.2.5. Wacław Rogoziński (*? †przed 1721) + Teodora Malewska

A.1.1.1.2.5.1. Paweł Rogoziński (*1696 †?)

A.1.1.1.2.5.2. Karol Rogoziński (*1697 †1744) + Ewa Pruszczyńska

A.1.1.1.2.5.a. Kunegunda Rogozińska

A.1.1.1.2.a. Marianna Rogozińska + Wawrzyniec Dzierżaniowski

A.1.1.1.a. Zofia Rogozińska + Walenty Lutocki + Wojciech Molski

A.1.1.2. Mateusz (vel Maciej) Rogoziński (*? †przed 1624)

A.1.1.2.a. Ewa Rogozińska + Paweł Łukoski

A.1.1.3. Andrzej Rogoziński

A.1.1.a. Anna Rogozińska + Józef Straszewski

A.1.a.(a) Dorota Rogozińska + Jan Kolczyński

B. Jan (Łysy) Rogoziński (*? †przed 1552) + Małgorzata Pomianowska

Linia A. Potomstwo Sasina

A. Sasin. Zmarł przed 1536 rokiem. Pozostawił syna A1. Jana zwanego Kalesz.

A1. Jan Kalesz. W 1530 roku był dziedzicem w obu Rogozinach. W 1535 roku u Jana zeznał dług Wojciech, syn Stanisława Soji z Otolina. W 1536 roku Jan zastawił swoje dobra w Rogozinie minsjonarzom sierpeckim, którzy mu je wydzierżawili. W 1537 roku Jan zeznał dług u Jana Ośnickiego z Juryszewa pod zastaw swoich dóbr w Rogozinie i zapisał posag swej córce Dorocie. W 1557 roku Jan odstąpił swoje dobra w Rogozinie Wielkim i Małym synowi Stanisławowi. W 1558 roku zeznał dług u X. Bielińskiego, biskupa sufragana płockiego, a w 1560 roku u Hieronima Święcickiego. Jan zmarł przed 1664 rokiem. Pozostawił wdowę Katarzynę Nowowiejską, córkę A1a. Dorotę, w 1647 roku żonę Jana Kolczyńskiego, syna Piotra, oraz syna A11. Stanisława. Stanisław, był jak się zdaje, synem Jana z jego pierwszej żony Doroty N.

A11. Stanisław. W 1557 roku żonaty był z Agnieszką, córką Jana Nowosiedleckiego z ziemi bełzkiej, ojciec zaś przekazał mu swoje dobra w Rogozinie Wielkim i Małym. W 1564 roku zawarł ugodę z macochą Katarzyną. Stanisław zmarł przed 1575 rokiem. Pozostawił córkę A11a. Annę, w 1575 roku żonę Józefa Straszewskiego, syna Adama, oraz synów: A111. Floriana, A112. Mateusza vel Macieja i A113. Andrzeja.

A111. Florian. W 1583 roku był, wraz z braćmi, dziedzicem w Rogozinie. W 1589 i w 1598 roku Adam Chomętowski, syn Jakuba, zastawiał Florianowi części w Chomętowie. W 1592 roku brat Andrzej odstąpił Florianowi swoje części w Rogozinie. W 1593 roku Florianowi zastawił łąkę w Chomętowie wyżej wymieniony Adam Chomętowski. W 1594 roku Florian ożenił się z Zofią, córką Piotra Cieszewskiego. W 1596 roku Florian podzielił Juryszewo, spadek po Andrzeju Zaleskim, z Mikołajem Sławogórskim i Wawrzyńcem Stryjewskim. W 1600 roku odstąpił swoje części w Rogozinie Wielkim X. Mikołajowi Cząbskiemu, kanonikowi płockiemu. W 1600 roku Florian nabył części w Juryszewie od X. Mikołaja Sławogórskiego. W 1604 roku u Floriana zeznał dług Jakub Męczyński, syn Andrzeja. W 1607 roku Florian wprowadzony został do dóbr Stanisława Męczyńskiego, syna Pawła, w Męczyninie, a w 1619 roku wprowadzony został do dóbr Jakuba Pruskiego, syna Stanisława, w Otolinie. W 1622 roku dalsze części w Męczyninie odstąpił Florianowi Andrzej Męczyński, syn Marcina, również po swoim bracie - bezdzietnym Jakubie. Florian zmarł przed 1634 rokiem. Pozostawił córkę A11a. Zofię, w 1631 roku l-o voto wdowę po Walentym Lutockim, 2-o voto po Wojciechu Molskim, oraz synów A111 1. Pawła i A111 2. Bartłomieja. W 1683 roku występowała Teofila Szymanowska, wdowa po Florianie i 2-o voto wdowa po Jakubie-Ludwiku Małowieskim, zapewne druga żona Floriana.

A111 1. Paweł. W 1634 roku Paweł wziął w zastaw części w Męczyninie od Marcina Męczyńskiego, syna Pawła. W 1640 roku podzielił dobra w Rogozinku z bratem Bartłomiejem. W 1652 roku Paweł zawarł ugodę i zastawił swoją część Rogozinka bratu Bartłomiejowi, a w 1655 roku Bartłomiej zastawił mu je z powrotem. Paweł zmarł przed 1658 rokiem. Pozostawił córki: A111 1a. Mariannę, A111 1b. Annę i A111 1c. Katarzynę oraz synów: A111 11. Ja­na, A111 12. Stanisława, A111 13. Piotra, A111 14. Jakuba. A111 15. Franciszka i A111 16. Pawła.

A111 11. Jan. W 1658 roku, wraz z braćmi, przekazał dobra w Rogozinku stryjowi Bartłomiejowi. Pozostawił syna A111 111. Jana.

A111 111. Jan.

A111 12. Stanisław. W 1658 roku, wraz z braćmi, przekazał dobra w Rogozinku stryjowi Bartłomiejowi. W 1668 roku Stanisławowi odstąpił części w Modle Wielkiej po ciotce Zofii Molskiej brat Jakub. W 1674 roku żoną Stanisława była Anna, córka Walentego Bomba-lickiego. W 1674 roku Stanisława pokwitowała stryjenka Jadwiga Karwosiecka z synami, Stanisław zaś odstąpił poddanego Mikołajowi Zdziarskiemu, synowi Seweryna.

A111 13. Piotr. W 1658 roku, wraz z braćmi, przekazał dobra w Rogozinku stryjowi Bartłomiejowi.

A111 14. Jakub. W 1658 roku, wraz z braćmi, przekazał dobra w Rogozinku stryjowi Bartłomiejowi. W 1668 roku Jakub odstąpił części w Modle Wielkiej po ciotce Zofii Molskiej bratu Stanisławowi.

A111 15. Franciszek.

A111 16. Paweł. W 1658 roku, wraz z braćmi, przekazał dobra w Rogozinku stryjowi Bartłomiejowi.

A111 2. Bartłomiej. W 1640 roku podzielił dobra w Rogozinku z bratem Pawłem. W 1646 roku Bartłomiej wziął w zastaw części w Męczyninie od Katarzyny, wdowy po Marcinie Męczyńskim. W 1648 roku Bartłomiej był żonaty z Jadwigą, córką Marcina Karwosieckiego, i zeznał dług u jej braci. W 1651 roku Bartłomiejowi odstąpiła dobra w Otolinku Dorota Piwówna, wdowa po Wojciechu Pruskim. W 1652 roku Bartłomiej zawarł ugodę z bratem Pawłem, który mu zastawił swoje części Rogozinka, a w 1655 roku Bartłomiej zastawił je Pawłowi z powrotem. W 1658 roku synowie Pawła odstąpili stryjowi Bartłomiejowi dobra w Rogozinku i zeznali u niego dług w roku następnym. W 1661 roku Bartłomiej zwolnił z banicji Łukasza Miączyńskiego, skazanego za najazd na Otolinko. W 1662 roku u Bartłomieja zeznał dług Adam Leszczyński, syn Jana. Bartłomiej zmarł przed 1676 rokiem. Pozostawił córkę A111 2a. Mariannę, w 1659 roku żonę Wawrzyńca Dzierżaniowskiego, syna Wawrzyńca, oraz synów: A111 21. Floriana, A111 22. Sebastiana, A111 23. Mateusza, A111 24. Jana i A111 25. Wacława.

A111 21. Florian. W 1681 roku był dziedzicem w Rogozinku i w imieniu matki i braci przekazał poddanego z Rogozinka Walentemu Ważyńskiemu. Zmarł przed 1705 rokiem. Pozostawił córkę A111 21a. Katarzynę, w 1705 roku żonę Jana Slepkowskiego, syna Samuela, 2-o voto żonę Kazimierza Święcickiego. Ta Katarzyna była dziedziczką Juryszewa, które w asyście stryjów Wacława i Sebastiana zastawiła w 1705 roku Walentemu Druchowskiemu, synowi Kaspra. Synem Floriana był też, jak się zdaje, A111 211. Marcin.

A111 211. Marcin. Zmarł przed 1725 rokiem. Pozostawił synów A111 211 1. Sebastiana i A111 211 2. Kazimierza.

A111 211 1. Sebastian. W 1725 roku Sebastian zapisał posag żony Barbary, córki Bartłomieja Męczyńskiego. W 1728 roku, wraz z bratem Kazimierzem, odstąpił Wojciechowi Dzierżanowskiemu części w Męczeninie Małym zwane Głogowiec. W 1733 roku Sebastian zeznał dług na Juryszewie u Petronelli Leszczyńskiej, żony Wojciecha Drozdowskiego. W 1743 roku Sebastianowi zastawił części w Ślepkowie Jakub Ślepkowski, syn Adama.

A111 211 2. Kazimierz. W 1728 roku, wraz z bratem Sebastianem, odstąpił Wojciechowi Dzierżanowskiemu części w Męczeninie Małym zwane Głogowiec. Zmarł przed 1725 rokiem. Pozostawił syna A111 221. Wawrzyńca.

A111 211 21. Wawrzyniec. W 1725 roku Wawrzyniec odstąpił Wojciechowi Dzierżanow­skiemu swoje dobra w Otolinie i Otolinku.

A111 22. X. Sebastian. W 1681 roku był zakonnikiem. W 1689 roku zeznał dług u żony Jadwigi Konarzewskiej. W 1705 roku Sebastiana pokwitował brat Wacław wraz z żoną i dziećmi. W 1705 roku Sebastian zastawił Otolino Walentemu Druchowskiemu, synowi Kaspra, z żoną.

A111 23. X. Mateusz. W 1681 roku był zakonnikiem.

A111 24. Jan. W 1680 roku żonaty był z Marianną, córką Wawrzyńca Dzierżanowskiego, i nabył od Michała dobra jego żony w Piastowie. W 1681 roku synowie Adama Kadłubowskiego, a także mąż ich siostry Michał i syn Stanisław odstąpili Janowi dobra w Piastowie, wraz z częściami w Bledzewie. W 1688 roku Jan odstąpił swoje prawa do Kośnina i Golanek Janowi Konstantemu Wituskiemu, podstarościemu wyszogrodzkiemu. Janowi odstąpi­ła swoje części w Piastowie po rodzicach Katarzyna Kadłubowska, żona Michała Mostowskiego, Jan zaś odstąpił części w Bledzewie Stanisławowi Zglinickiemu. W 1685 roku był dziedzicem w Piastowie. W 1689 roku odstąpił dzieciom Kazimierza Miłobędzkiego dobra Mieszczek, Sułocino i Sułocinko nabyte od ich ojca. W 1690 roku, wraz z żoną Marianną Dzierżanowską, odstąpił Piastowo Wojciechowi Żółtowskiemu, podsędkowi ziemi zawkrzańskiej i pisarzowi grodzkiemu płockiemu. Jan zmarł prawdopodobnie około 1699 roku. Pozostawił córki A111 24a. Barbarę i A111 24b. Annę oraz synów A111 241. Wawrzyńca i A111 242. Jana.

A111 241. Wawrzyniec. W 1699 roku Wawrzyńcowi z rodzeństwem zastawił Jan Kretkowski, syn Damiana, dobra Rożki w powiecie gąbińskim.

A111 241. Jan.

A111 25. Wacław. W 1684 roku Wacławowi odstąpił swoje dobra w Rogozinku, Juryszewie, Męczeninie, Otolinie i Otolinku brat Sebastian. W 1695 roku zastawił dobra w Rogozinku Mikołajowi Dzierżanowskiemu. W 1702 roku zeznał dług u Stanisława Błomińskiego. Żonaty był z Teodora Malewską. W 1705 roku, wraz z żoną i dziećmi, pokwitował brata Sebastiana. W 1707 roku Wacław wydzierżawił Otolinko Bartłomiejowi Koziebrodzkiemu, w 1710 roku zaś zastawił te dobra zięciowi Andrzejowi Kraszewskiemu, który go pokwitował z długu. W 1713 roku Wacław sprzedał Rogozinko Antoniemu Dzierżanowskiemu, synowi Mikołaja. Zmarł przed 1721 rokiem. Pozostawił córkę A111 25a. Kunegundę, w 1710 roku żonę Andrzeja Kraszewskiego, syna Stanisława, oraz synów: A111 251. Pawła i A111 252. Karola.

A111 251. Paweł. Urodził się w 1696 roku. W 1720 roku, wraz z bratem, sprzedał dobra po matce w Żabowie Jakubowi Żurawskiemu, synowi Władysława. W 1721 roku pokwitował z długu brata Karola. W 1722 roku Pawłowi odstąpił sumy zapisane przez Antoniego Dzierżanowskiego brat Karol.

A111 252. Karol. Urodził się w 1697 roku. W 1720 roku, wraz z bratem, sprzedał dobra po matce w Żabowie Jakubowi Żurawskiemu, synowi Władysława. W 1721 roku był żonaty z Ewą, córką Kazimierza Pruszczyńskiego, wicepisarza wyszogrodzkiego, brat Paweł zaś pokwitował go z długu. W 1722 roku Karol odstąpił bratu Pawłowi sumy zapisane przez Antoniego Dzierżanowskiego. W 1728 roku u żony Karola zeznał dług na Gawarcu X. Franciszek Gawarecki, kanonik czerwiński, w 1731 roku zaś ta Ewa odstąpiła Adamowi Smoniewskiemu dobra w Pruszczynie. W 1742 roku Karol odstąpił sumy po bracie stryjecznym — bezdzietnym Stanisławie, chorążym pancernym województwa rawskiego - X. Franciszkowi Gawareckiemu. Karol zmarł w 1744 roku. Wdowa odstąpiła w 1744 roku części w Pruszczynie Adamowi Smoniewskiemu, w 1746 roku zaś pokwitowała z zapisów męża — Mikołaja Jabłonowskiego, a w 1748 roku pokwitowała Wawrzyńca Gawareckiego.

A112. Mateusz vel Maciej. W 1583 roku był, wraz z braćmi, dziedzicem w Rogozinie. Zmarł przed 1624 rokiem. Pozostawił córkę Ewę, w 1624 roku wdowę po Pawle Łukoskim.

A113. Andrzej. W 1583 roku był, wraz z braćmi, dziedzicem w Rogozinie. W 1592 roku Andrzej odstąpił swoje części w Rogozinie bratu Florianowi.

Linia B. Jan zwany Łysy i jego potomstwo

Inni Rogozińscy nie powiązani.

Andrzej Rogoziński – W 1531 roku z żoną Zofią z Jarganowa w ziemi wołyńskiej sprzedał części w Goślicach Andrzejowi Ośnickiemu, kasztelanowi raciążskiemu.

Paweł Rogoziński – Miał brata X. Rocha z Leszczyna Szlacheckiego. Pozostawił córkę Mariannę, żonę Aleksandra Karczewskiego, i Małgorzatę, 1-o voto żonę Piotra Leszczyńskiego, 2-o voto żonę Leona Lisowskiego.

Tadeusz Rogoziński – W 1925 roku kupił dobra Feliksowo od Aleksandra Szadkowskiego i w tym samym roku sprzedał 3/5 tych dóbr – około 72 ha Stanisławowi Miszewskiemu.

Jadwiga Rogozińska – W 1676 roku była żoną Walentego Barcikowskiego.

Katarzyna Rogozińska – W 1646 roku Katarzynie zapisał dożywocie mąż Sebastian Węgrzynowski, syn Andrzeja.

Katarzyna Rogozińska – W 1648 roku zapisał jej dożywocie mąż Wojciech Wołowski, syn Walentego.

Marianna Rogozińska – W 1646 roku była wdową po Pawle Głacińskim, dziedzicu z Mlicka w ziemi rawskiej, i kwitował Stefana Ciechomskiego, sędziego ziemi gostynińskiej, z pożyczonych jej mężowi 3000 florenów.

Marianna Rogozińska – W 1687 roku była żoną Jana Górskiego, syna Wojciecha, i wraz z mężem pokwitowała z oskarżeń Jana Korytowskiego.

Zofia Rogozińska – W 1632 roku była żoną Marcelina Witkowskiego, dziedzica w Lutocinie.